پارلمان شهری یا شورای شهرداری؟

به قلم: ابوالفضل رییس جعفری قمی

یکی از شاخصه های حکمرانی خوب رعایت حقوق شهروندی است.در جهان نوین شیوه های حکمرانی سنتی به سمت حکمرانی مردم سالاری می رود واین ضرورت بازنگری در شیوه های حکمرانی را صد چندان می کند .حقوق شهروندی مبیّن آنست که تمام افراد از حقوق مدنی وسیاسی برخوردار باشند ودولت وجامعه مدنی میتوانند در کنار یکدیگر نقص ها وخلاها را مرتفع نمایند.

در حکمرانی خوب شهری هدایت به وسیله دولت است ودر این مسیر همکاری بخش خصوصی وجامعه مدنی نقش به خصوصی در نیل به اهداف کلان دارد.
پاسخ گویی،مشارکت،مسوولیت پذیری ،اجماع پذیری وحاکمیت قانون ونیز عدالت از مولفه های حکمرانی موفق ومدرن شهری می باشند.
آنچه در خصوص شوراها قابل طرح است این مساله است که شوراها ظرفیتی است که به جرات می توان گفت تا به حالا از بخش کوچک وناقصی از آن در خصوص خدمت به شهروندان به کار گرفته شده ومواردی که در ادامه ذکر خواهد شد موید این ادعا می باشد.
اختیارات و وظایف شورا با یک تحقیق وپژوهش آسان در اینترنت قابل دستیابی و مطالعه می باشد لذا دراین مرقومه به موضوعات مهمتر می پردازیم ودر صورت نیاز اشاره ای نیز به وظایف واختیارات خواهیم داشت.
در واقع شوراها در چند دوره گذشته بسان اتومبیل بسیار ذی قیمت وآخرین سیستمی بود ه اند که مع الا سف از بسیاری از امکانات آن بهره گیری مناسب نشده است.مثالی که به ذهن نگارنده رسید می تو ان گفت خودرو بی ام و آخرین مدلی که تنها استفاده یک پژوی معمولی از آن گردیده!!!
اولا می توان ادعا کرد و مستندات آن نیز موجود است که شوراها تعامل ایده ال با رسانه ها را نداشته اند ونتوانسته اند آنطور که باید به افکار عمومی پاسخگو باشند .اگربخواهیم مصداقی باین موضوع ورود کنیم طبق قانون بایستی صورت جامع در آمد وهزینه شهرداری هر شش ماه یک بار به تایید شورا رسیده و بمنظور اطلاع به شهروندان در اختیار رسانه ها قرار گیرد وقطعا در این خصوص اطلاع رسانی جامع وکاملی راشاهد نبوده ایم .

دگر نکته انتشار بودجه وهزینه شورا در پایان سال است که شهروندان حق دارند از آن مطلع شوند ودر این خصوص نیز ضعف در اطلاع سانی محرز می باشد.
نکته بسیار مهم دیگرتصویب و نظارت دقیق بر معاملات شهرداری و نیز قراردادهای شهرداری با پیمانکاران است که دراین خصوص با ذکر مصداقی عبور خواهم نمود. بسیاری از شهروندان شاهد هستند که معابری سنگفرش می شوند وپس از مدت بسیار کوتاهی همان سنگفرشها بدلیل عدم زیر سازی مناسب وعدم استفاده از سیمان کافی لق شده ومجدد تخریب وروز از نو روزی از نو!!!؟در صورتی که اگر این امر اصولی کار شود حتی تا سی ، یا چهل سال می تواند نیاز شهر وندان راپاسخ گوید. این نمونه کوچک عدم نظارت شورا بر قراردادهای شهرداری با پیمانکاران را نشان می دهد وجای تاسف دارد .

اگر بخواهیم کار ریشه ای واصولی پیش برود بایستی قضیه مدیریت وحکمرانی واحد شهری را پیگیر شویم .بطور مثال در کشو عراق حتی استانداران نیز توسط شورا ها انتخاب می شوند واین امر از تشتت وپراکندگی درامور جلوگیری کرده وموجب تسهیل دراداره امور من جمله گردشگری ،عمرانی ، اجتماعی بهداشتی ، آموزشی
اقتصادی ، فرهنگی ،کشاورزی و…..میگردد ونه تنها باعث اقتدار مدیریت شهری بلکه تسهیل ویکپارچگی تصمیم گیری می شود وگویا اراده مصممی در سی سال گذشته در خصوص پی گیری آن نبوده است که این خود موجبات خسران وسردر گمی اعضای شورا وتضییع حقوق شهروندی است..

با همین ساز وکار فعلی چطور می توان بهتر اوضاع را مدیریت کرد تا خروجی آن بنفع مردم وشهروندان باشد؟

مرسوم است بودجه سالانه شهرداری که تصویب میشود سی در صد صرف هزینه های جاری شود وهفتاد درصد بودجه عمرانی وهر چه این نسبت رعایت شود شهردار موفق تر عمل نموده است .
وقتی شهرداری در آمد نداشته باشد آیا رواست از حقوق پرسنل زحمتکش آن که درقم حدود 5 هزار نفر می باشند اعم از رسمی ، پیمانی قرار دادی ویا شرکتی کسر کند وحقوق انها را درست وبر مبنای زحمتشان نپردازد و بودجه عمرانی را فربه کند؟!! اصلا . پس راهکار چیست؟؟

البته ذکر این نکته ضروریست که در این خصوص بایستی حقوق زحمتکشان عرصه شهرداری اعم از کارمند، پاکبان، آتش نشانی و….بطور کامل و بصورت مکفی ومتناسب با تورم پرداخت گردد .
همانطور که قبلا نیز به این قضیه ورود مختصری داشته ام بایستی در آمدهای پایدار برای شهرداری ایجاد کرد.
چه در آمدی وچگونه؟

در مورد قم می توان از دریافت عوارض سالانه خودروها وساختمانها مدد گرفت اما فشار بر مردم در اوضاع وشرایط بد اقتصادی راهکار مناسبی نیست.

می توان گاها برخی از اموال شهرداری را فروخت که این مصداق کشتن مرغ تخم طلاست.

مشارکت با بخش خصوصی وساخت وساز وجذب سرمایه گذار داخلی وخارجی یعنی طرح زمین وپروانه از شهرداری وساخت از شریک یکی از بهترین راهکارهاست که باعث رونق اقتصادی ،ایجاد اشتغال و….می گردد.

ایجاد میدان های میوه وتره بار وبازارهای روز واجاره دادن غرفه های آن از دیگر موارد ایجاد درامد پایدار می باشد.

ایجاد موزه های دفاع مقدس و انقلاب اسلامی در ورودیهای شهر و استفاده از مترجمین چند زبا ن پر کار برد مثل انگلیسی ،عربی و….یک طرح دیگر است که در خصوص گردشگران می تواند به جذب سرمایه در بخشهای دیگر هم بشود که متعهد ودلسوز میطلبد و مرد عمل وجدیت وپیگیری.

اطلاع رسانی جامع ودقیق به گردشگران در ورودیهای شهر در خصوص امکانات مختلف از جمله صنایع دستی ، مکانهای دیدنی ضروریست بطور مثال بسیاری از افراد وارد قم میشوند وتا زمان ترک قم اطلاعی از وجود با غ پرندگان بسیار خوب قم پیدا نمی کنند واین مصداق فرصت سوزی است وضعف در اطلاع رسانی !!!!

بررسی علل وعوامل عدم اسکان وماندن مسافران در قم بیش از یکی دو روز وسعی در رفع موانع ومشکلات آن بامساعی تمام دستگاهها ومدیران زیرا قم بعنوان ام القری جهان اسلام بایستی زیبنده اسلام واهلبیت باشد وهر کس وارد آن میشود بایستی جذب مدیریت بی نظیراسلامی شود نه فوری وبدلایل کاملا معلوم آنرا ترک نماید.

بهره گیری کامل از بحث توریست درمانی که البته این موضوع فرا شورایی و فرا شهرداریست والبته ورود توریست جهت مداوا می تواند باب ورود به چندین تعامل بین توریست وشهرداری باشد جهت ایجاد در امد پایدار واین هم مستلزم حضور مسولان ویا مترجمینی است که تعامل لازم با گردشگران را داشته باشند.

درخصوص کفش وصنایع چوبی که قم قطب تولید آنهاست بایستی راهکارهای مناسب جهت بسته بندی وصدور مستقیم آنها از قم ایجاد شود نه اینکه قم خاک تولید آن را بخورد وصدور آن از استان دیگری مثل تهران صورت گیرد.در خصوص نرم افزارهای اسلامی ، چاپ ونشر وترجمه زندگی امامین انقلاب و زنگی نامه اسطوره ای جنگ وجهاد وصدور آن به مراکز فرهنگی دنیا که بسیار ارز آوری دارد.

در خصوص انار وانجیر قم که رو به نابودیست ونیز تبدیل آب انار وتبدیل آن به کنسانتره و کسب در امد سرشار از آن راهکارهای مفصلی دارم که طرح مفصل آن در حوصله این مرقومه نمی گنجد.

در بحث زیتون که محصولی کم آفت وکم آب است وتبدیل وفراوری آن راهکارهای مفصلی موجود است.

آب را از کجا می آوريد؟

با طرح مسایل فوق این سوال مطرح میشود که آب را از کجا می آوری ؟ آیا میدانید سیستم غرق آبی سالانه باعث هدر رفت میلیونها متر مکعب آب در استان میشود؟ چرا قطره ای نه؟!!! آقای حاج سید مصطفی حسینی فرد کشاورز ودامدار نمونه وپیش کسوت کشور وقم در این خصوص می گوید چند سال پیش چند ده میلیون در این خصوص هزینه کردم اما علت عدم تامین امنیت از سوی مسوولین امر باآنکه دشت محمود آباد در حاشیه شهروچسبیده به شهر هم می باشد تیپهای آب یاری قطره ای به سرقت رفت ودر این خصوص هیچ فرد مسوولی به مساله ورود نکرد واین مساله ورود جدی استاندار ،معاونت محترم امنیتی و شورای تامین را میطلبد وتامین امنیت در حومه شهر کار چندان مشکلی نیست اما اراده جمعی را می طلبد.مساله صرفه جویی سالانه میلیونها متر مکعب آب می باشد .در این خصوص از مهندس بهنام جو درخواست ورود با جدیت وپیگیری مستمر را داریم.

مخلص کلام

اگر سه اصل صداقت وسلامت ،تعهد ودلسوزی و جدیت وپیگیری مستمر در مسوولین مدیریت شهری واعضای شورا نهادینه شود قم میتواند به یک کلان شهر نمونه وشاید عروس خاورمیانه تبدیل شود .

آن روز را بعید نمی دانم با حضور افرادی دلسوز ،صادق وجدی وپر تلاش ، انشالله

Koomei 95@ gmail.com